WKOPI.PL Poniżej przedstawiamy kopię sfotografowanej strony internetowej http://opole.gazeta.pl/opole/1,35114,13369923,Polski_ksiaze_futbolu_amerykanskiego___dramatyczna.html przez WKOPI.PL. Kopia przedstawia stan strony na 2013-04-07 21:17:32 CEST z pominięciem treści ładowanych dynamicznie przy każdym wyświetleniu danej strony internetowej. Aktualnie strona może wyglądać zupełnie inaczej.

| START | Fotografia poniższej strony | Zrób zdjęcie strony internetowej | Szukaj | Zgłoś naruszenie zasad | Regulamin | Kontakt |
 



Korzystając z serwisu wkopi.pl akceptujesz postanowienia regulaminu.
Polski książę futbolu amerykańskiego - dramatyczna historia opolanina, który stał się legendą sportu w USA

Polski książę futbolu amerykańskiego - dramatyczna historia opolanina, który stał się legendą sportu w USA

Piotr Guzik
09.02.2013 , aktualizacja: 16.02.2013 16:35
A A A Drukuj
Chester Marcol (z prawej) biegnie zdobyć swoje jedyne przyłożenie w karierze

Chester Marcol (z prawej) biegnie zdobyć swoje jedyne przyłożenie w karierze

To warta sfilmowania historia chłopaka z Opola, który w wieku 15 lat wyjeżdża z Polski w dramatycznych okolicznościach i dzięki zrządzeniu losu i niesamowitemu talentowi zaledwie po siedmiu latach zdobywa szczyt w amerykańskiej lidze futbolowej NFL, sławę i fortunę. A potem stacza się z własnej winy, próbuje popełnić samobójstwo, popada w nędzę.
Zanim postawił pierwsze kroki na amerykańskiej ziemi i zaczął swoimi wykopami siać postrach w lidze NFL, był Czesiem Marcolem, kopiącym piłkę na podwórku w Opolu. A że był młodzieńcem rosłym i szybkim, to nie było dyscypliny, w której by sobie nie radził. Uprawiał biegi, boks, siatkówkę i hokeja. W końcu ojciec Bolesław Marcol zapisał go do szkółki piłkarskiej Odry Opole, gdzie stanął na pozycji bramkarza. Wyróżniał się zwinnością i niezwykle mocnym wykopem, trenerzy prorokowali, że w przyszłości ma spore szanse, by stanąć miedzy słupkami reprezentacji Polski.

Ale 9 marca 1964 nastąpiło jedno z przełomowych wydarzeń w jego życiu. - Pamiętam jak dziś. Wracałem z popołudniowego treningu. Pod blokiem stali milicjanci. Byli też w naszym mieszkaniu. Przeszył mnie dreszcz. A potem mój świat runął - opowiada.

Tego dnia jego ojciec po powrocie do domu bez słowa zamknął się w swoim pokoju. Potem jego żona usłyszała wystrzał pistoletu. - Mózg, odłamki rozerwanej czaszki i krew obryzgały sufit, ściany i meble. Matka własnoręcznie to posprzątała. Nie mam pojęcia, jak to przetrzymała.

Nigdy się nie wyjaśniło, co było przyczyną tak desperackiego kroku ojca. Był prominentnym działaczem PZPR w Opolu. Stąd jego rodzina żyła całkiem nieźle jak na tamte czasy. Co prawda nie mieli lodówki, ale dzieciom niczego nie brakowało. - Ojciec już wcześniej pił, ale nigdy nie zamachnął się na mamę czy na dzieci gdy był wypity. Myślę, że pił, bo często popadał w depresję. I podejrzewam, że to ona go wtedy zabiła - stwierdza Chester.

Jak Czesław stał się Chesterem

Po samobójczej śmierci ojca Bolesław Marcol osierocił czworo dzieci. Razem z matką były zdane tylko na siebie. I nie wiadomo, co by z nimi było, gdyby nie dziadek Czesława, który ściągnął rodzinę do Stanów Zjednoczonych. - Rodzice mamy oraz jej dwie siostry i brat wyemigrowali do Ameryki w 1949 r. Mama nie wyjechała ze względu na tatę. Teraz nic nas tu nie trzymało - wspomina futbolista.

Załatwienie pozwolenia na wyjazd z Polski zabrało rodzinie Marcolów ponad rok. Do samolotu wsiedli w kwietniu 1965 r. Ich celem było Imlay City, niewielka rolnicza mieścina pod Detroit w stanie Illinois. Po dotarciu na miejsce Czesław był niesamowicie sfrustrowany. Wciąż przeżywał samobójstwo ojca, przeniósł się z miasta na wieś, a na dodatek nie rozumiał, co mówią do niego w szkole, podobnie jak rodzeństwo. Mimo to wszyscy zaczęli uczęszczać na lekcje. - Ja miałem to szczęście, że kuzynka była w moim wieku, więc w szkole robiła za tłumaczkę. Moje rodzeństwo nie miało tyle szczęścia. Było jednak coś, co podobało się nam wszystkim: wolne soboty - wspomina Chester Marcol. Wszak w Polsce wtedy w soboty chodziło się do szkoły czy do pracy.

Jako że w domu wszyscy mówili po polsku, nauka angielskiego szła bardzo opornie. Podczas lekcji Czesław - którego przemianowano wtedy na Chestera, bowiem Amerykanie mieli problemy z wymową jego imienia - wciąż niewiele rozumiał i był z tego powodu mocno przybity.

I wtedy zdarzyło się coś, co zmieniło jego życie. Otóż pewnego deszczowego wrześniowego popołudnia nauczyciel wychowania fizycznego ogłosił, że pokaże uczniom nową grę - europejską piłkę nożną. Marcol był wniebowzięty. Co prawda grali piłką do siatkówki, ale to nie miało dla niego znaczenia. Młody polski emigrant wiedział, co z nią zrobić. Gdy przyszło do strzelenia nią z rzutu karnego, Czesio Marcol kopnął ją najmocniej, jak potrafił.

Piłka śmignęła obok twarzy wuefisty, który stał na bramce, odbiła się od ściany za nim i z impetem trafiła go w twarz, rozbijając nos, z którego pociekła krew.

Barbarzyńska gra

Ale belfer bynajmniej się na Marcola nie zezłościł. Kazał przynieść piłkę do futbolu amerykańskiego, po czym ustawił ją na podkładce, dzięki czemu stała pionowo, niczym jajko w podstawce.

Marcol patrzył na to zakłopotany. Wiedział, że to futbolówka, z którą biegają goście przepychający się ze sobą na boisku, ale nie wiedział, o co chodzi trenerowi. Gdy ten wykonał gest kopnięcia, Chester zrozumiał, czego od niego oczekuje. Uderzył futbolówkę z całych sił, a nauczycielowi zalśniły ogniki w oczach, bo wiedział, że odkrył wielki talent.

Chwilę potem Marcol stał w strugach deszczu na boisku futbolowym w otoczeniu wszystkich szkolnych trenerów i posyłał kolejne piłki do futbolowej bramki. Nie miało znaczenia to, jak daleko od niej stał; czy to było 25, 30, 40, 50 czy nawet 60 jardów. Futbolówka kopnięta przez Marcola szybowała między słupkami.

Trenerzy wpadli w euforię. Krzyczeli, że Chester koniecznie musi grać w futbol amerykański. - Usłyszawszy to, powiedziałem, że nigdy w życiu nie będę grał w tę barbarzyńską grę - śmieje się futbolista.

Dał się jednak namówić. Gra w szkolnej drużynie była dla niego sposobem na rozładowanie stresów z niedawnej przeszłości. Ale dla dziadka, na którego był utrzymaniu, była to strata czasu. Zaplanował już bowiem przyszłość Chestera. Do czasu ukończenia szkoły miał pomagać na farmie. Potem zaś miał zacząć pracę na taśmie w fabryce samochodów Pontiaca.

Dziadek zakazał więc komukolwiek odbierać wnuka po treningu w szkole, by 5-kilometrowy powrót do domu piechotą ostudził jego zapał do futbolu.

Masz dynamit, który przyniesie ci fortunę

Ale młody Marcol nie chciał wieść życia ani farmera, ani robotnika taśmowego. W spełnieniu marzeń o sławie sportowca pomógł mu Frank "Muddy" Waters, legendarny trener uczelnianych drużyn futbolowych, który pod koniec lat 60. prowadził ekipę college'u Hillsdale, niewielkiej uczelni w Michigan. Gdy zobaczył wykopy Marcola, od razu zaproponował mu pozycję kopacza w ekipie Hillsdale. I tak oto chłopak, który trzy lata wcześniej przyleciał do USA, nie znając języka, dostał się na uczelnię wyższą.

Był kopaczem w Hillsdale przez cztery lata. I choć sam pragnął grać na pozycji skrzydłowego, to trener Waters na to nie pozwolił. "Twoja noga to dynamit i dzięki niej zarobisz kiedyś krocie. Szkoda by było, gdybyś stracił zdrowie przez kontuzję złapaną podczas gry w polu" - tłumaczył Chesterowi.

ZOBACZ TAKŻE

Zobacz więcej na temat:

  • 6
  • Re: Polski książę futbolu amerykańskiego - dramat mark_kram57 09.02.13, 19:46

    Znam z prasy(nie osobiscie) pana Marcola od wielu lat. Sam o nim pisalem na lamach Forum Gazety kiedy wkladalem swoje 5 groszy, albo o Odrze (gralem troche w Juniorach kiedy Lucyszyn, albo »

  • Re: Polski książę futbolu amerykańskiego - dramat grubyfacio 09.02.13, 21:19

    Byłem na tym meczu Odra-Legia.To był chyba półfinał,albo ćwierćwinał Pucharu Polski. Ten co złamał Marcolowi nogę nazywał się Załężny.Dostał żółtą kartkę,ale dopiero jak sędzia zobaczył krew»